Maar wat als een van de partijen tegen wil en dank maar meewerkt aan een scheiding?

Een stel in mijn praktijk is inmiddels 15 jaar getrouwd. Zij heeft haar oog laten vallen op een andere man en wil scheiden. De verzorging van de kinderen werd tijdens het huwelijk voornamelijk door de vrouw gedaan en ook na de scheiding zullen de kinderen de meeste tijd bij haar zijn. De man zal de vrouw kinderalimentatie gaan betalen, zodat zij daartoe in staat zal zijn. De vrouw in kwestie wil echter ook partneralimentatie. De man heeft een goed inkomen en kan in principe ook partneralimentatie betalen, maar weigert dit omdat zij is weggegaan en dan moet ze ook maar voor zichzelf gaan zorgen. Of zoals hij het verwoordde: ‘dan gaat ze maar haar nieuwe vriend om geld vragen!’. Maar mevrouw wil echter niet gaan samenwonen, zeker niet nu de kinderen nog jong zijn. En wellicht wordt het wel niets tussen haar en haar nieuwe vriend. Ex-manlief is niet meer zo aardig en zegt dat hij niet om de scheiding heeft gevraagd en hij nog wel in therapie wilde gaan en dat zij de oorzaak is van alle ellende en dus geen cent krijgt. Na deze uitbarsting kijken ze beiden naar mij met grote vragende ogen: wat nu???

Helaas voor meneer werkt het niet zo dat iemand eerst moet bewijzen geen schuld te hebben voordat hij of zij recht heeft op partneralimentatie. De wetgever gaat er kennelijk van uit dat er bij twee vechten, twee schuld hebben. De man zal de vrouw, indien zij niet voor zichzelf kan zorgen, wel partneralimentatie moeten betalen. Daarbij kunnen echter wel afspraken gemaakt worden over de duur en bijvoorbeeld binnen welke tijd de vrouw redelijkerwijs wel (een deel) voor zichzelf kan zorgen. Uiteindelijk is iedereen in beginsel verantwoordelijk voor zijn of haar eigen levensonderhoud.

De man geeft toe maar in de periode van de scheiding is deze meneer 10 jaar ouder geworden. Hij is een hoop illusies en ook geld armer. Tijdens een van de laatste gesprekken verklaart hij dat echt spijt heeft dat hij tijdens zijn huwelijk niet beter zijn best heeft gedaan dan was dit allemaal wellicht voorkomen.

Wilt u hulp bij het regelen van uw scheiding, neem dan contact op met mij, Elise Janssen MfN mediator, voor een vrijblijvend en kostenloos adviesgesprek, want scheiden doe je samen. Ik ben als familie mediator werkzaam in Nijmegen, Wijchen, Malden, Beuningen, Druten, Groesbeek, Bemmel, Elst, Arnhem en omgeving.

The post Echtscheiding: Waar twee vechten, hebben twee schuld? appeared first on Apart Verder.

VERTEL HET SAMEN.

Als het lukt zou het mooi zijn om het samen aan de kinderen te vertellen. Hiermee laat je zien dat je samen ouders blijft. Een belangrijke vaste waarde, het thuisfront met de twee ouders, wordt onder de kinderen vandaan gehaald. Dan is het signaal dat je samen ouders blijft, voor kinderen belangrijk. Bespreek samen als ouders vooraf wanneer je het wil vertellen, wat je wil gaan zeggen en wie wat gaat zeggen in een sfeer zonder spanning.

GEBRUIK POSITIEF TAALGEBRUIK

U kunt de kinderen niet behoeden voor verdriet en veranderingen die gepaard gaan met een scheiding. Wel kan deze pijn worden verzacht door de boodschap goed te vertellen, ofwel zonder verwijten en door positief taalgebruik. Zeg niet: ‘Mama en papa hadden veel ruzie.’ Het woord ‘ruzie’ is negatief. Zeg liever: ’Mama en papa begrepen elkaar op een gegeven moment niet meer zo goed.’

STEM UW VERHAAL AF OP HUN BELEVINGSWERELD

Oudere kinderen snappen in de regel beter dat relaties vaak niet voor eeuwig zijn. Vertel ze dan ook de waarheid. Met jonge kinderen (4-10 jaar) kunt u samen een boek lezen over scheiden en er dan samen over praten.

STEL DE KINDEREN GERUST

Geef aan dat de reden dat je uit elkaar gaat, niet bij de kinderen ligt. Leg uit dat het een beslissing is tussen u en uw partner en dat de kinderen er niets mee te maken hebben. Maak ook meteen duidelijk dat ze niet hoeven te kiezen tussen papa en mama. Nodig de kinderen uit om vragen te stellen en ga op alle vragen in, hoe triviaal ze in uw ogen ook lijken. Kleine kinderen kunnen allerlei angsten hebben na een scheiding. Ontzenuw deze angsten en pak zo snel mogelijk, bij mama en papa, het gewone leven weer op. Dit kunt u doen door bijvoorbeeld de dagelijkse rituelen zoveel mogelijk vast te houden.

BELAST DE KINDEREN NIET ONNODIG

Veel kinderen stellen vragen over geld. ‘Hoeveel alimentatie betaalt papa dan?’ Zeg tegen ze dat u dit samen goed hebt geregeld en dat ze zich geen zorgen hoeven te maken om geld.

BLIJF PRATEN

Geef de kinderen alle tijd en ruimte hun gevoelens te uiten. Doen ze dit niet uit zichzelf, praat dan regelmatig met ze. Ook al gaat het ogenschijnlijk goed met ze. U kunt zeggen: ‘Ik zie dat het goed met je gaat, maar is dat ook echt zo?’ Meisjes kunnen zich terugtrekken op hun kamer, jongetjes kunnen agressief worden of gaan liegen. Met dit ‘lastige’ gedrag zeggen ze eigenlijk: help, ik heb het moeilijk. Boosheid is een normale reactie bij pubers. Ook kunnen ze gaan spijbelen of ineens gaan drinken. Verlies ze niet uit het oog. Ze blijven u nodig hebben.

INFORMATIE EN CONTACT

Bij een scheiding moet veel worden geregeld op diverse terreinen: materieel/financieel, juridisch, emotioneel, relationeel en pedagogisch. Ik ondersteun u bij het maken van goede afspraken voor uzelf en uw kinderen. Ik schrijf het echtscheidingsconvenant en ouderschapsplan én verzorg de gerechtelijke procedure. Woont u in de regio Nijmegen, dan nodig ik u graag uit voor een gratis kennismakingsgesprek. U kunt mij bereiken op 06-83415154 of kijk op www.apartverder.nl

The post Scheiding? Hoe vertellen we het de kinderen? appeared first on Apart Verder.