De gemeente Rotterdam gaat gescheiden stellen uitnodigen voor een gesprek om na te gaan of zij, een jaar na de scheiding, de afspraken over hun kinderen nog nakomen.

Scheidingen die uitlopen op een vechtscheiding (cijfers geven nu aan dat dat 1 op de 5 scheidingen betreft) treffen het kind extra hard.

Vechtscheiding is een vorm van kindermishandeling, stelt de Taskforce Kindermishandeling. ,,Kinderen voelen zich niet meer veilig thuis, terwijl dat een basisbehoefte van een kind is. zij zien een vechtscheiding als emotionele verwaarlozing”.

Vechtscheiding voorkomen door opnieuw in gesprek te gaan

Door een jaar na de scheiding met de koppels in gesprek te gaan hoopt de gemeente Rotterdam het aantal vechtscheidingen terug te dringen en vechtscheidingen te voorkomen. De ouders krijgen een oproep om op gesprek te komen bij de bemiddelaar of advocaat met wie ze hun ouderplan hebben gemaakt. ,,De afspraken komen daarbij op tafel. We kijken of die nog voldoen, beide ouders zich eraan houden of dat extra begeleiding nodig is”, zegt wethouder Hugo de Jonge (Jeugd).

Juist als echtparen al langer uit elkaar zijn, kunnen er conflicten ontstaan. Gescheiden ouders krijgen ruzie over de omgangsregeling met hun kinderen, bijvoorbeeld als een nieuwe partner in het spel komt, één van de ouders naar een andere woonplaats verhuist of er een kind met de nieuwe partner wordt geboren.

Die ruzies hoopt Rotterdam voor te zijn door de ex-echtelieden regelmatig samen aan tafel te zetten. Alle potentieel gevoelige punten komen ter sprake. Zijn er meningsverschillen over de opvoeding? Wordt de alimentatie trouw betaald? Waar nodig voeren de bemiddelaars ook gesprekken met de kinderen. “Ouders zijn zich niet altijd bewust van wat hun ruzies met de kinderen doen”.

Het is niet verplicht mee te werken. Maar zeker aan te bevelen. “Ouders kan duidelijk worden gemaakt dat hun gedrag grote consequenties heeft voor kinderen.” Ook geeft het hen de gelegenheid om opnieuw met elkaar in gesprek te gaan en samen af te stemmen hoe zij (samen) hun kinderen een veilige thuisbasis kunnen bieden.

De proef begint in januari met zestig gezinnen. Als blijkt dat het lukt om de conflicten terug te dringen, gaan gemeenten in het hele land ermee aan de slag.

Bron: AD.nl 7-11-2015

Wilt u een vechtscheiding voorkomen? Neem dan contact op met Elise Janssen MfN mediator, een mediator met oog voor u en uw kinderen.

The post Vechtscheiding voorkomen appeared first on Apart Verder.

Zoals Julia die tijdens haar scheiding verwikkeld raakte in een hevige strijd met haar ex. “Mijn zus Emma bleef maar zeggen: zorg dat jullie dochter niet de rekening krijgt van jullie scheiding”, vertelt Julia.

“Ik begreep niet wat ze bedoelde, want ik zou mijn dochter toch nooit pijn doen? Nu – jaren later – weet ik dat ik dit onbedoeld wel heb gedaan door vaak negatief te praten over mijn ex waar mijn dochter bij was.” Ouders die zo in een strijd verwikkeld zijn, hebben vaak niet door dat kinderen daaronder lijden. Daarom is het belangrijk dat juist omstanders in actie komen bij een vechtscheiding in hun omgeving. Praat er over met de ouders en met het kind en bied je steun aan.

Jaarlijks krijgen ongeveer 55.000 kinderen te maken met de scheiding van hun ouders. Veel scheidingen gaan redelijk goed, maar circa 20 procent verloopt zeer problematisch door slepende meningsverschillen. Vaak worden deze bovendien uitgevochten via advocaten en hulpverleners. Omdat de ouders er samen niet meer uitkomen, kan een kind inzet worden van de strijd. Kinderen worden dan de dupe van de scheiding van hun ouders. Denk hierbij aan kwaad spreken over elkaar, ruzies met veel geschreeuw of niet samen op feestjes willen zijn.

Kinderen zijn altijd de dupe

Toen Julia ging scheiden was dat zwaar voor haar, haar man en zeker voor hun dochtertje Sophie. “Mijn zus had geen goed woord over voor haar ex die haar verliet voor een jongere vrouw. Ze hadden alleen nog maar ruzie en beschuldigden elkaar over van alles. Waar Sophie bij was. Ook de samenwerking en onderlinge communicatie werden steeds slechter”, vertelt Emma. Toen ik een keer op Sophie paste vroeg ik hoe het met haar ging. “Zij vertelde dat haar moeder vaak boos wordt, als ze het leuk heeft gehad bij papa en zijn nieuwe vriendin. En dat haar moeder dan vertelt dat haar papa geen leuk persoon is. Sophie begreep er niets van, want het was toch gezellig geweest? En zij deed toch niets verkeerd? Haar verdriet en verwarring raakte mij enorm. Ineens werd ik wakker geschud. Ik had begrip voor de frustratie van mij zus en haar houding tegenover haar ex. Maar hij is wel de vader van Sophie en zij houdt van hem.”

Dat was het moment waarop Emma besloot dat ze iets moest doen. Zij heeft met haar zus en ex-zwager gepraat en uitgelegd hoe naar hun dochter het vindt om continu tussen ruziënde ouders in te zitten. En hoe verwarrend het is voor Sophie dat ze het idee heeft dat ze niet van allebei haar ouders mag houden en niet tegen haar moeder kan vertellen over de leuke tijd bij haar vader.

Het was een moeizaam gesprek met veel verwijten over en weer. Langzaam aan beginnen Julia en haar ex in te zien dat hun dochter beide ouders nodig heeft en dat ze hun strijd daar soms voor opzij moeten zetten. Aan de keukentafel hebben zij samen afspraken gemaakt. “De eerste weken ging het echt nog wel eens mis en liepen de emoties hoog op. Inmiddels gaat het veel beter tussen mijn zus en haar ex. Ze praten niet meer negatief over elkaar waar Sophie bij is, komen hun afspraken na en zeggen elkaar weer gedag. Sophie vertelde laatst zelfs dat zij denkt dat papa volgend jaar ook taart komt eten als zij jarig is!”

Hoe kunt u ondersteuning bieden?

Als omstander kunt u een vechtscheiding niet oplossen, maar u kunt wél hulp bieden aan zowel de ouders als de kind(eren). Ziet u in uw omgeving dat een kind de dupe is van een vechtscheiding? Weet dan dat u zich in de situatie mag mengen. Het is juist in het belang van het kind dat u helpt en in actie komt.

•   Ga in gesprek met de ouders en het kind, zowel apart als samen. Luister echt naar wat ze te zeggen hebben en praat met hen over de situatie. Ga dan niet mee in beschuldigingen, maar praat steeds vanuit de situatie van het kind. Ook kunt u ouders en kinderen vragen hoe het met hen gaat en wat u zou kunnen doen om te helpen.

•   Zijn er anderen in de omgeving die het gezin goed kennen en ondersteuning kunnen bieden? Praat er dan met hen over. Samen kunt u bepalen wat u het beste kunt doen en welke volgende stap u kunt nemen.

•   Vindt u het lastig om het gesprek aan te gaan? Dan kunt u altijd voor hulp en advies bellen met ‘Veilig Thuis’ op 0800-2000 (gratis en 24/7 bereikbaar).

•   Kijk op www.vechtscheidingen.nl voor meer informatie en tips.

The post Je naasten in een vechtscheiding appeared first on Apart Verder.