Lieve papa

Lieve mama

Ja, dat zien jullie goed. Er staat geen lieve papa en mama boven deze brief. Jullie in één adem noemen, druist veel te veel tegen mijn gevoelens in. Want jullie zijn niet samen en wat mij betreft zijn jullie dat ook nooit geweest. ik was 6 toen jullie gingen scheiden, inmiddels 38 jaar geleden. Ik kan me niet eens herinneren dat jullie ooit een setje waren. Ik kan het me ook niet voorstellen. Jullie zijn twee zulke verschillende mensen. Het lijkt me schier onmogelijk dat jullie ooit van elkaar gehouden hebben. Maar goed, dat was ook niet zo, als ik papa moet geloven. Ik heb het hem best vaak horen zeggen: ‘van jouw moeder heb ik nooit echt gehouden’. Oké, en bedankt pap. Dus ik ben niet eens in liefde verwekt en uit liefde geboren. Fijn om te weten.

Het was natuurlijk een andere tijd, 38 jaar geleden, niemand ging scheiden. Het was toch een beetje een schande. Mama had ook liever niet dat ik het aan de grote klok hing. ‘We hoeven de vuile was niet buiten te hangen’, zei ze dan. Maar ze zei wel meer dingen: dat mijn vader haar toch echt wel heel slecht had behandeld, bijvoorbeeld. Dat vertelden mijn tantes me ook regelmatig: ‘wat jouw vader je moeder heeft aangedaan toen hij er met die sloerie vandoor ging…’ En papa was aan de andere kant van het lijntje ook niet onverdeeld positief over mama: ‘ze was altijd ontevreden’ zei hij dan. ‘Niks was ooit goed genoeg. En dat gezeur… Ik kon er niet meer tegen’.

Ik bèn jullie. Ik ben half papa, half mama. Er is een helft van mij die jullie afwijzen. Die jullie mijn hele jeugd hebben verloochend. Weet je hoe dat voelt? Als mijn man tegen onze dochter zegt: wat lijk je toch op je moeder, is dat positief. Hij vindt mij nog steeds de leukste vrouw van de wereld. Als jij papa, vroeger tegen me zei dat ik op mama leek, dan kon ik wel door de grond zakken. Dan had ik dus echt faliekant gefaald. En als mama zei dat ik twee druppels water mijn vader was, idem dito. En dat zeiden jullie nogal vaak hè: ‘nou ben je echt je moeder/vader.’  Bij papa was ik teveel mama, bij mama teveel papa. Het is nog een meevaller dat ik er niet schizofreen van ben geworden.

‘Eigenlijk heb je nooit veel last van onze scheiding gehad’, beweren jullie dan ook nog af en toe. Pardon??? Ik ben nooit met de vader van mijn kinderen getrouwd. Niet omdat ik het huwelijk niet aandurfde, maar omdat ik niet wist hoe ik dat moest regelen, zo’n bruiloft met een vader en een moeder van de bruid die elkaars bloed wel konden drinken. Ik lag te zweten in het kraambed uit angst dat jullie elkaar per ongeluk tegen het lijf zouden lopen en de sfeer rondom mij en mijn pasgeborene bijzonder onaangenaam zou worden. Kinderfeestjes, verjaardagen, we vieren alles zonder opa en oma. Want jullie samen in één kamer. Dat gaat echt niet en wie moeten we dan wel uitnodigen en wie niet. 

En nou zijn jullie allebei begin 70. Binnenkort doet mijn oudste dochter eindexamen. ‘Ik wil er graag bij zijn’, zei de trotse opa. ‘Eva vindt het fijn als ik kom’, verkondigde oma. En toen beweerden jullie ook nog eens dat dat na 38 jaar best kon, samen in één kamer: ‘gezellig toch? Dat is toch fijn voor jou ook, je ouders eens een keer samen op bezoek?’  Nee! Nee, dat vind ik dus niet gezellig. Dat vind ik hypocriet! 38 jaar geleden hadden jullie het ‘gezellig’ moeten regelen.  Nu is het te laat. Het hoeft niet meer.

Liefs, Antoinette

The post Open brief aan alle gescheiden ouders. appeared first on Apart Verder.

Waar het aantal scheidingen van stellen tussen de twintig en veertig jaar de afgelopen tijd daalde, geldt in het algemeen dat hoe ouder het echtpaar, hoe hoger de stijging van het aantal scheidingen. Dat wijzen cijfers van het Centraal Bureau voor Statistiek (CBS) uit.

Echtparen op leeftijd scheiden nu veel vaker dan twaalf jaar geleden. Van de echtparen tussen de zestig en zeventig jaar vroegen er in 2012 zo’n 3.700 een scheiding aan, 1.500 scheidingen meer dan twaalf jaar eerder, en de scheidingen van de zeventig- tot tachtigjarigen groeide van 400 naar zo’n 750. Ook de echtparen tussen de tachtig en negentig jaar gaan nog niet bij de pakken neer zitten, en verdubbelden ruim hun aantal scheidingen ruim van veertig naar 94.

Normvervaging

Volgens Jan Latten, demograaf bij het CBS, is de voornaamste reden voor deze stijging bij oudere koppels de normvervaging. “Mensen vinden nu, vaker dan vroeger, dat als je niet meer verliefd bent je er dan beter mee kunt stoppen”, zegt hij. Waar vroeger scheiden een groot taboe was, staat de samenleving er tegenwoordig heel anders tegenover.

Vrouwen zijn niet meer afhankelijk van een man die brood op de plank brengt, en mensen worden bovendien gemiddeld ouder, waardoor ze langer de tijd hebben om nog leven zonder de ex-partner op te bouwen.

Gemak

Door de groei van het aantal scheidingen en de verandering van de publieke perceptie, is de scheidingsprocedure en alle rompslomp hieromheen tegenwoordig een stuk gemakkelijker dan vroeger. In het algemeen geldt dat de partner het recht heeft op de helft van het pensioen van de ex-partner, maar als je er allemaal niet uitkomt zijn er tegenwoordig allerlei vormen van begeleiding om het scheidende paar bij te staan.

Ouderen kiezen steeds vaker voor zichzelf en zorgen er zo tijdens en na de scheiding voor dat ze lekker in hun vel zitten en gezond leven.

Bron: ouderen journaal

The post 65 plussers scheiden steeds vaker appeared first on Apart Verder.

Variërend van af en toe een bezoekje en (telefonisch) contact tot vaste oppas opa en oma. Het is goed voor kinderen om met hen verbonden te zijn en te weten wat hun roots zijn. Grootouders leveren een goede bijdrage aan een evenwichtige ontwikkeling van hun kleinkinderen.

De rol van grootouders tijdens een scheiding

Op het moment dat ouders gaan scheiden, is dat voor kinderen een hele verwarrende en onzekere periode waarin veel verandert. De aanwezigheid van grootouders kan voor kinderen een stabiele basis zijn om op terug te vallen en vergroot de kans dat ze goed uit de scheiding komen. Grootouders kunnen in deze fase van de scheiding een stabiele factor zijn en de kleinkinderen het gevoel van veiligheid geven.

Geen partij trekken in de scheiding van je kind

Zeker als grootouders zich niet mengen in de scheiding van hun kind met de ex schoondochter of -zoon, kunnen zij een goede bijdrage leveren aan de ondersteuning van de kleinkinderen. Een hele wijze les is in ieder geval om geen partij te trekken in de scheiding van je kind. Het is ook beter om tegen de kleinkinderen geen kwaad te spreken over de andere ouder of over een nieuwe partner. Hiermee help je de kleinkinderen veel meer met hun loyaliteitsconflict en daarnaast vergroot het de kans om de kleinkinderen te blijven zien. Soms escaleert het dusdanig dat grootouders hun kleinkinderen niet meer zien. Dat kan zijn doordat grootouders betrokken zijn geraakt bij de scheiding of door hun bemoeienis in het conflict. Het gevolg hiervan kan zelfs zijn dat grootouders hun kleinkinderen niet meer zien, doordat het ex schoonkind ze bij de grootouders bewust weghoudt. Wat natuurlijk voor alle partijen heel erg spijtig en soms zelfs dramatisch is. Mijn advies is dan ook om dit zoveel mogelijk proberen te voorkomen.

Vraag juist om hulp van grootouders

Ondanks dat een scheiding ook voor (groot)ouders vaak ook een hele emotionele gebeurtenis is, zijn zij vaak door hun levenservaring goed bij machte om de kleinkinderen te ondersteunen. Juist in de periode rondom een scheiding kunnen zij een hele waardevolle rol spelen voor de kleinkinderen. Zij kunnen de kleinkinderen het gevoel van veiligheid geven doordat zij de stabiele factor zijn. Dit kan zijn door voor afleiding te zorgen en de oude gewoonten en rituelen vast te houden. Dat geeft kleinkinderen een vertrouwd gevoel van verborgenheid. Uit eigen ervaring weet ik dat zij heel behulpzaam kunnen zijn. Het geeft kinderen ook een goed gevoel als je als ex schoondochter of ex schoonzoon nog ‘goed’ op kunt schieten met je ex schoonouders. Je ouders en (ex) schoonouders om hulp vragen is dan ook meestal geen probleem. Help hen wel door geen partij te laten kiezen, want daar zijn de kleinkinderen niet mee geholpen. Vanzelfsprekend kiezen ouders sneller voor hun eigen kind in een dergelijke situatie, maar laat hen dat buiten de kleinkinderen houden.

Probeer zuinig te zijn op de grootouders, niet alleen voor jezelf, maar ook voor de kleinkinderen! Het vergt wat van alle betrokken partijen, maar het is zeker de moeite waard om je ervoor in te zetten.

The post Grootouders zijn “goud waard” tijdens en na een (echt)scheiding appeared first on Apart Verder.